Maar ineens kwam er mist opzetten, en niet zo’n beetje ook!
Het was maar goed dat ze een route liepen die ze goed kennen. Ze hadden anders zomaar kunnen verdwalen.
De mist leverde wel sfeervolle foto’s op.
De mist leverde wel sfeervolle foto’s op.
Op bijna de kortste dag van het jaar hangt er magisch winterlicht in De Eese. Net niet bewolkt en bijna een beetje lage zon.
Bij de dichtbundel schrijft hij zelf: “Uitvindingen vinden bij mij plaats vanuit de poëzie, omdat een gedicht toch directer, schetsmatiger is. Poëzie is voor mij de kern van waaruit mijn andere werk zich heeft ontwikkeld.”
Oftewel, zich zingend bevrijdt.
We liepen door een prachtig landschapspark waar je doorheen kunt dwalen en genieten van al die verschillende bomen, haast te veel voor één bezoek. De beginnende herfst gaf sommige bomen al een schitterende gloed. En op de aarde lag hier en daar een veelkleurig bladertapijt.
Saskia zag in Museum Heerenveen de fotoexpositie Druppel tot Diepte, gewijd aan het thema water. De foto’s waren gemaakt door leden van de Vereniging van Natuurfotografen Friesland.
Saskia werd vooral gegrepen door de gedichten die erbij gemaakt waren door Monique Buising. Wat jammer dat er geen boekje was gemaakt van de foto’s en de gedichten… zo’n mooie combinatie!Vergezicht
Saskia en Leen bezochten in Kasteel Groeneveld in Baarn een xylotheek. Dat is een houtverzameling van verschillende boomsoorten, uitgevoerd in boekachtige kistjes. Op de rug van het kistje is schors geplakt van een bepaalde boomsoort. En in het kistje zit informatie over de boom en dingen die kenmerkend zijn voor de boomsoort, zoals een blad en een vrucht.
De historie hiervan is dat Lodewijk Napoleon, de broer van Napoleon Bonaparte, als koning van Nederland wilde laten zien dat hij meer was dan de zetbaas van zijn broer. Hij wilde iets goeds doen voor het land. Een van zijn acties was het laten maken van 3 xylotheken voor de 3 hogescholen die er in die tijd waren. Ze waren bedoeld voor studenten, die ze konden gebruiken als studiemateriaal.
Deze ‘boomboeken’ vormen een kwetsbare collectie die achter glas wordt bewaard. Een informatie filmpje kun je hier zien.
Yvon was al geweest en tipte Saskia erop: de expositie ‘Wij zijn natuur’ in Singer Museum Laren.
Saskia ging er samen met Leen heen als haar verjaardagsuitje. De in ‘Wij zijn natuur’ getoonde kunstwerken vragen aandacht voor de diepgaande relatie tussen mens en natuur. Met als waarschuwing dat de mensheid zich helaas buiten en boven de natuur heeft geplaatst, met alle gevolgen van dien.
Irene van Lippe-Biesterfeld was initiatiefneemster van deze expositie. Irene: “Leren luisteren om te horen, kijken om te zien, je openen om te voelen, stil en emotioneel ontvankelijk om de essentie te ervaren van wat er om ons heen leeft.”
Saskia kreeg van Leen het prachtige catalogusboek cadeau.
Dit jaar zagen we onder meer een verbeelding van het fenomeen ‘groeiringen’ door Carla Rump, die met haar kunstwerk wil verbeelden dat in het hout herinneringen liggen opgeslagen, net als bij haarzelf als maker en als mens.
“The biography of the wood is made personal. The disks of wood bear their growth rings. The diversity of the tree, its growth is like a conversation with us, as human beings”.
De onderste foto komt van Carla’s site, de bovenste maakte Saskia in Oldeberkoop.
Han van Hagen maakte meer dan 330 etsen van de vlieren. In het museum is hiervan een gedeelte te zien.
Van het project Takkenhoogte is ook een prachtig boek gemaakt.
Later heeft ze dat ook uitgeprobeerd tussen andere bomengroepjes, samen met deelnemers aan de Natuurontmoetingen die ze met Anja organiseert. Meestal werkt het... Ook nu weer, toen Saskia opnieuw het midden zocht tussen haar Rijswijkse berken. Ze vroeg Leen om een foto te maken.
Vanaf Saskia’s huis kun je naar de Lindevallei lopen. Dit gebied is deels moerasachtig veengebied. De paden zijn alleen goed toegankelijk als het een tijdje niet geregend heeft. Een echt ‘oerlandschap’ zoals het er hier vroeger ook uit moet hebben gezien.
Saskia krijgt in sommige natuurgebieden in haar omgeving een 'vooroudergevoel'. Dat kan kloppen. Haar overgrootmoeder is geboren in Wolvega, en de voorouders van deze overgrootmoeder van vaderskant leefden in deze regio. Saskia loopt dus op 'oude grond'.
![]() |
| Jan Mankes -Bomenrij (1915) |
Museum Belvédère toont vooral werk dat Jan Mankes maakte van de omgeving van De Knipe, een dorp vlakbij Oranjewoud. Saskia nam een hedendaagse foto van een vergelijkbare bomenrij in de buurt van het museum.
Het was een winter met 'van alles wat'. Veel grijs, vroeg lentelicht en late sneeuw wisselden elkaar af. Voer voor mooie foto’s! Saskia fotografeerde een paar stemmige landschappen, Yvon ving de eerste lentebodes.
Er bestaat gelukkig toch nog iets anders dan grijs! Yvon maakte deze al haast lenteachtige foto in Amelisweerd.